جنگ موشک‌ها یا جنگ انرژی؛ سرنوشت نبرد در تنگه هرمز

ترامپ مدعی شده است که جنگ به پایان خود نزدیک شده و آمریکا به‌زودی تنگه هرمز را اشغال خواهد کرد.

معادله جنگ اکنون بسیار ساده شده است. هر طرفی که کنترل تنگه هرمز و در نتیجه کنترل قیمت و عرضه انرژی را در اختیار داشته باشد، پیروز جنگ خواهد بود.

تا اینجای کار، پاسخ حملات هوایی آمریکا و اسرائیل با پرتاب موشک و پهپادهای ایرانی داده شده و اگر آمریکا و اسرائیل خسارت‌هایی به ایران وارد کرده‌اند، خود نیز متحمل خسارت‌های جبران‌ناپذیری شده‌اند.
متحدین اروپایی امریکا، حاضر به ورود مستقیم به معرکه نشده اند و متحدین عرب هم، تمایلی به واکنش مستقیم در برابر ایران ندارند تا آسیب بیشتری نبینند.
متحدین ایران هم هرچند که مستقیما در جنگ حضور ندارند، اما گفته می‌شود در ارائه اطلاعات، به جمهوری اسلامی ایران کمک میکنند.

در چنین شرایطی که نبرد نظامی، نمی‌تواند پیروز میدان را تعیین کند، آنچه در نهایت تعیین‌کننده پیروز جنگ است، میزان تاب‌آوری در برابر فشارهاست.

آمریکا و اسرائیل که از فروپاشی نظام جمهوری اسلامی از طریق ترور و راه‌اندازی شورش اجتماعی ناامید شده‌اند، می‌کوشند با افزایش فشار نظامی ایران را مرعوب کنند و به همین دلیل، ترامپ از حملات بیست‌برابری سخن می‌گوید.

ایران نیز هم‌زمان با تداوم حملات موشکی و پهپادی، با فشار آوردن بر گلوگاه اقتصادی جهان قصد دارد بحران جهانی انرژی را به ابزار شکست دشمن تبدیل کند.

از سوی دیگر، انتخاب آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای به جانشینی قائد شهید انقلاب نشان داد که ایران خود را تحت فشار برای کنار آمدن با آمریکا احساس نمی‌کند و با قدرت تاب‌آوری بالا تصمیم دارد مسیر ترسیم‌شده توسط رهبر شهید امت را بدون هیچ تغییری، با قوت و قدرت ادامه دهد.

اکنون اگر طی چند روز آینده آمریکا بتواند کشتی‌های حامل سوخت را از تنگه هرمز عبور دهد و نرخ انرژی را کاهش دهد، باید پذیرفت که به سوی پیروزی در حرکت است؛ اما اگر چنین نشد، شکست آمریکا و اسرائیل در این نبرد قطعی خواهد بود.
البته تا این لحظه هیچ نشانه‌ای از توان آمریکا برای ورود به تنگه هرمز وجود ندارد.

سید احمد موسوی مبلغ