کارگران هرات: هفته‌ای یک روز هم کار پیدا نمی‌شود

شماری از کارگران روزمزد در شهر هرات می‌گویند با وجود ساعت‌ها انتظار در چوک‌های کاریابی، در بهترین حالت تنها یک یا دو روز در هفته موفق به یافتن کار می‌شوند؛ وضعیتی که به گفتۀ آنان، تأمین نان خانواده‌های‌شان را با دشواری جدی روبه‌رو کرده است.

در یکی از محل‌های تجمع کارگران در این شهر، هر روز از سپیده‌دم صدها مرد گردهم می‌آیند تا شاید صاحب‌کاری برای یک روز آنان را با خود ببرد. باشندگان محل می‌گویند حدود ۵۰۰ کارگر روزانه در این ساحه انتظار می‌کشند، اما شمار اندکی موفق به دریافت کار می‌شوند.

بیشتر این کارگران، نان‌آور خانواده‌های پرجمعیت‌اند و بازگشت دست‌خالی به خانه برای‌شان به معنای تداوم فشار اقتصادی بر اعضای خانواده است. چهره‌های خسته و نگاه‌های نگران آنان بازتابی از بحران بیکاری گسترده در این ولایت به شمار می‌رود.

آگاهان اقتصادی تأکید می‌کنند که افغانستان ظرفیت‌های قابل توجه در بخش‌های زراعت و مالداری دارد و در صورت مدیریت مؤثر این بخش‌ها، می‌توان فرصت‌های شغلی پایدار ایجاد کرد. به باور آنان، راه‌حل اساسی کاهش فقر و بیکاری، سرمایه‌گذاری هدفمند و برنامه‌ریزی درازمدت در همین عرصه‌ها است.

در همین حال، مسؤولان اداره طالبان در هرات از تلاش‌ها برای ایجاد زمینه‌های کاری سخن می‌زنند. حافظ میرزا ابومحمد منصور، رئیس ادارۀ کار و امور اجتماعی هرات، گفته است که در ۱۱ ماه نخست سال جاری دو هزار و ۵۲۵ جواز کار برای باشندگان این ولایت توزیع شده است.

او افزوده که روند صدور جوازهای بیشتر ادامه دارد؛ اما کارگران روزمزد می‌گویند توزیع جواز کار به تنهایی پاسخ‌گوی نیاز بازار کار نیست و تا زمانی که پروژه‌های عملی و پایدار ایجاد نشود، مشکل بیکاری همچنان پابرجا خواهد ماند.