آرشیو کامل

ما اکنون کجا ایستاده‌ایم؟ به کجا می‌رویم؟

هر بار که این حوادث تکراری را می‌بینیم، گرفتار این سوال می‌شویم که چرا در برابر این‌همه خاموش هستیم؟ چرا این واقعیتهای تلخ نمی‌توانند ما را بیدار کنند؟ آیا فاجعه‌ای بالاتر از این هست که نسلی در برابر این‌همه ظلم، هرج و مرج، بی‌عدالتی و قتل‌عام به نشر عکس‌هایی از صحنه‌ی جنایت اکتفا کنند. تویت کنند و طوفان به‌پا کنند؟ فایده آن چیست که بگوییم «جهان محکوم کرد، تقبیح کرد و یا تذکر داد.»؟

سخن راست و صریح

هزاره‌ها و دیگر اقوام افغانستان در طول تاریخ مصلحت را در این دیده‌اند که فقط شف‌شف کنند و نگویند شفتالو تا باعث رنجش خاطر حاکمان و قوم حاکم نشده باشند.

آسان‌ترین کار

من نمی‌گویم دادخواهی اینترنتی «هیچ» ارزشی ندارد؛ اما مشکل را اساسی حل نمی‌کند. دور از هیاهو نیاز است که کاری صورت گیرد و برای بستن «سگ‌ها» «سنگ‌هایی» فراهم و رها گردد.