دسترسی نابرابر به آب و خدمات شهری در افغانستان

برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat) اعلام کرده است که نابرابری در دسترسی به مسکن، زمین و خدمات ابتدایی در افغانستان باعث شده بسیاری از باشنده‌گان کشور از آب آشامیدنی صحی و خدمات حفظ‌الصحه محروم بمانند.

به گفته این نهاد، مشکل آب و سیستم‌های صحی تنها به کمبود زیربنا محدود نمی‌شود، بلکه با مسئله برابری، کرامت انسانی و حقوق اساسی شهروندان نیز پیوند مستقیم دارد. نبود دسترسی عادلانه به این خدمات، زندگی روزمره هزاران خانواده را در شهرها و ساحات روستایی با دشواری‌های جدی روبه‌رو کرده است.

کارشناسان امور شهری تأکید می‌کنند که دسترسی به آب پاک و سیستم‌های معیاری فاضلاب از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی شمرده می‌شود و محرومیت از آن می‌تواند پیامدهای گسترده صحی و اجتماعی در پی داشته باشد. در کشوری مانند افغانستان که بخش بزرگی از نفوس آن با فقر و بی‌ثباتی اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کند، تأمین این خدمات اهمیت دوچندان دارد.

در عین حال، اداره طالبان تاکنون برنامه جامع و شفاف برای رسیدگی به نابرابری در توزیع خدمات شهری و روستایی ارائه نکرده است. ادامه این وضعیت، نگرانی‌ها درباره تشدید شکاف‌های اجتماعی و افزایش آسیب‌پذیری اقشار کم‌درآمد را بیشتر ساخته است.

نهادهای بین‌المللی تأکید دارند که رسیدگی به بحران آب و خدمات صحی در افغانستان نیازمند رویکردی مبتنی بر عدالت اجتماعی، سرمایه‌گذاری پایدار و مدیریت پاسخگو است؛ موضوعی که بدون تعهد عملی مسئولان داخلی، دستیابی به آن دشوار خواهد بود.