درگیری‌ها در امتداد خط دیورند بیش از ۱۱۵ هزار تن را بیجا کرد

شورای پناهندگان ناروی (NRC) گزارش داده است که از ۲۶ فبروری تاکنون، تشدید درگیری‌ها در امتداد خط دیورند میان افغانستان و پاکستان، بیش از ۱۱۵ هزار غیرنظامی را در ولایات کنر و ننگرهار بیجا کرده است. این خانواده‌ها ناگزیر شده‌اند خانه‌های‌شان را ترک کرده و در سرپناه‌های موقت، کمپ‌های ابتدایی یا منازل اقارب پناه ببرند.

بر بنیاد این گزارش، تنها در هفته نخست درگیری‌ها دست‌کم ۵۶ غیرنظامی جان باخته و ۱۲۹ تن دیگر زخمی شده‌اند. همچنان بیش از ۸۰۰ منزل مسکونی تخریب یا به‌گونه جدی آسیب دیده است. نهادهای امدادرسان هشدار داده‌اند که بیجاشدگان با کمبود شدید آب آشامیدنی، خدمات صحی و امکانات آموزشی روبه‌رو اند.

سخنگوی شورای پناهندگان ناروی گفته است که «ابعاد بیجاشدگی تکان‌دهنده است» و بسیاری خانواده‌ها در شرایط نامناسب و با دشواری‌های جدی اقتصادی زنده‌گی می‌کنند. شماری از آنان به کرایه‌کردن خانه‌های مزدحم و غیرمعیاری روی آورده‌اند که توان پرداخت آن را به سختی دارند.

ادامه ناامنی همچنان سبب تعلیق خدمات اساسی شده است. بیش از ۲۰ مرکز صحی در منطقه به دلیل وضعیت امنیتی فعالیت خود را متوقف کرده‌اند که پنج مرکز آن در نتیجه حملات هوایی یا گلوله‌باری از سوی پاکستان آسیب دیده است. برنامه جهانی غذا توزیع مواد خوراکی را در برخی ساحات به‌گونه موقت متوقف ساخته و شورای پناهندگان ناروی نیز صنوف درسی در ولایت خوست را تعلیق کرده که در نتیجه ۶۲۶ کودک از آموزش محروم شده‌اند.

برنامه جهانی غذا پیش‌تر هشدار داده بود که افغانستان در بهار پیش‌رو با کمبود شدید مواد غذایی روبه‌رو خواهد شد، مگر این‌که کمبود بودجه به‌گونه فوری جبران شود. اکنون با گسترش درگیری‌ها، نگرانی‌ها از تشدید بحران غذایی افزایش یافته است.

این بحران در حالی شدت گرفته که هزاران تن دیگر از رویدادهای پیشین نیز هنوز در بیجاشدگی به‌سر می‌برند. بیش از ۲۵ هزار تن که شش ماه پیش در پی زلزله در کنر بیجا شده بودند، اکنون مجبور اند سرپناه‌های موقت را ترک کرده و به ساحاتی برگردند که خدمات در آن محدود است. همچنان ۱۴ هزار و ۵۰۰ تن دیگر در صورت تداوم درگیری‌ها در معرض بیجاشدن قرار دارند.

شورای پناهندگان ناروی اعلام کرده که برای بیش از چهار هزار و ۳۰۰ تن کمک نقدی فراهم کرده و قرار است این کمک‌ها به چهار هزار تن دیگر نیز گسترش یابد. با این حال، کمبود شدید بودجه، دامنه پاسخ‌گویی بشردوستانه در افغانستان را محدود ساخته است؛ موضوعی که ناتوانی اداره طالبان در مدیریت مؤثر بحران‌های پی‌درپی را نیز برجسته می‌سازد.

در همین حال، وضعیت انسانی بر افغانستانی‌های مقیم بیرون از کشور نیز تأثیر گذاشته است. گزارش شده که از میان بیش از ۴.۴ میلیون افغانستانی مقیم ایران، بخشی به دلیل نگرانی‌های امنیتی و فشارهای اقتصادی در حال بازگشت اند و روزانه حدود یک‌هزار و ۷۰۰ تن به کشور برمی‌گردند.

نهادهای امدادرسان از تمامی طرف‌های درگیر خواسته‌اند که مصونیت غیرنظامیان را تضمین کرده و زمینه دسترسی بدون مانع کارمندان بشردوست به ساحات آسیب‌دیده را فراهم سازند.