کاهش کمک‌های امریکا بحران انسانی در افغانستان را تشدید کرده است

کاهش چشم‌گیر کمک‌های ایالات متحده امریکا، بحران انسانی در افغانستان را عمیق‌تر کرده و به بسته‌شدن صدها مرکز صحی و افزایش بی‌سابقه گرسنگی کودکان انجامیده است. بر بنیاد گزارش نیویارک‌تایمز، وضعیت کنونی از بدترین شرایط ۲۵ سال گذشته به‌شمار می‌رود و میلیون‌ها باشنده کشور را با خطر جدی روبه‌رو ساخته است.

در این گزارش آمده است که پس از تسلط اداره طالبان در سال ۲۰۲۱، کمک‌های امریکا به‌طور متوسط نزدیک به یک میلیارد دالر در سال بود؛ اما با منحل‌شدن اداره توسعه بین‌المللی امریکا (USAID) در دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، این منابع مالی تقریباً از میان رفته است. این کاهش، به‌ویژه بر خدمات اساسی مانند صحت و تغذیه تأثیر مستقیم گذاشته است.

برنامه جهانی غذا هشدار داده است که حدود چهار میلیون کودک افغانستانی در معرض خطر مرگ ناشی از سوءتغذیه قرار دارند. هم‌زمان، بسته‌شدن نزدیک به ۴۵۰ مرکز صحی، به‌خصوص در ساحات دوردست، خانواده‌ها را از دسترسی به خدمات اولیه درمانی محروم کرده است.

در ولایت دایکندی، بسته‌شدن کلینیک‌های محلی با مرگ‌های قابل پیش‌گیری هنگام زایمان و افزایش مرگ‌ومیر کودکان پیوند داده می‌شود. این نمونه‌ها نشان می‌دهد که نبود خدمات صحی چگونه زندگی باشنده‌گان روستایی را به‌گونه مستقیم تهدید می‌کند.

در سطح کشور، بیش از ۱۷ میلیون افغانستانی، معادل نزدیک به ۴۰ درصد نفوس، با ناامنی حاد غذایی روبه‌رو هستند و گزارش از نزدیک‌شدن هفت ولایت به وضعیت قحطی خبر می‌دهد. این شرایط، نگرانی نهادهای بشردوستانه را به‌گونه جدی افزایش داده است.

به‌گفته نیویارک‌تایمز، اخراج گسترده مهاجران افغانستانی از ایران و پاکستان، زمین‌لرزه‌های مرگ‌بار و دوام خشکسالی، بحران موجود را پیچیده‌تر ساخته است. هرچند برخی کمک‌کننده‌گان دیگر و نهادهای داخلی تلاش کرده‌اند خلأ ایجادشده را پُر کنند، اما این تلاش‌ها به‌مراتب کمتر از سطح کمک‌های پیشین امریکا بوده است.

نهادهای بشردوستانه هشدار می‌دهند که پیامدهای این وضعیت می‌تواند درازمدت باشد. پژوهشگرانی که در این گزارش از آنان نقل شده، می‌گویند سوءتغذیه دوام‌دار ممکن است به یک نسل کامل آسیب بزند؛ آسیبی که حتی با ازسرگیری کمک‌ها نیز به‌سادگی جبران‌پذیر نخواهد بود.

در مقابل، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی اداره طالبان، یافته‌های این گزارش را نادرست خوانده و گفته است که وضعیت کشور آن‌گونه که توصیف شده وخیم نیست. او ادعا کرده که شرایط اقتصادی رو به بهبود است، برخی فرصت‌های کاری ایجاد شده و تلاش‌ها برای احیای منابع اقتصادی ادامه دارد؛ با این حال، نهادهای مستقل و سازمان‌های بین‌المللی همچنان نسبت به واقعیت‌های میدانی و وضعیت آسیب‌پذیر میلیون‌ها باشنده کشور هشدار می‌دهند.