پناهجویان افغانستانی در کاکوما: امنیت و کمک‌های بشری کافی نیست

شماری از پناهجویان افغانستانی در اردوگاه کاکوما در استان ترکانا کنیا می‌گویند وضعیت زندگی آنان به‌گونه نگران‌کننده‌ای رو به وخامت است و با کمبود غذا، آب آشامیدنی سالم، خدمات درمانی و امنیت روبه‌رو اند. آنان هشدار می‌دهند که کمک‌های بشردوستانه کافی نیست و روند اسکان مجدد نیز با تأخیرهای طولانی همراه شده است.

به گفته این پناهجویان که پس از تسلط اداره طالبان بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰ و در پی نگرانی‌های امنیتی و نقض حقوق بشر کشور را ترک کردند، اکنون در یکی از دورافتاده‌ترین ساحات شرق افریقا با شرایط دشوار معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. خانواده‌ها می‌گویند فرصت‌های شغلی تقریباً وجود ندارد و وابستگی کامل به کمک‌های محدود، آنان را در وضعیت شکننده قرار داده است.

یک پناهجو روز سه‌شنبه به رسانه‌ها گفت که افراد ناشناس در داخل و اطراف اردوگاه برخی از پناهجویان را لت‌وکوب کرده و تلفن‌های همراه شان را سرقت می‌کنند. به گفته یک نیروی امنیتی پیشین افغانستان که در این اردوگاه به‌سر می‌برد، گروه‌های جرمی شبانه به خیمه‌ها نزدیک می‌شوند یا در جریان روز راه پناهجویان را گرفته و دارایی‌های شان را می‌ربایند. او مدعی است که توجه کافی به تأمین امنیت و رسیدگی به نیازهای اساسی پناهجویان صورت نمی‌گیرد.

ویدیوهایی که از داخل اردوگاه منتشر شده، وضعیت نامناسب شماری از خیمه‌ها و امکانات ابتدایی را نشان می‌دهد. خانواده‌ها می‌گویند بسیاری از کودکان از آموزش منظم محروم اند و جوانان نیز چشم‌انداز روشنی برای آینده خود نمی‌بینند.

اردوگاه کاکوما که در شمال‌غرب کنیا موقعیت دارد، از سال ۱۹۹۲ میزبان پناهجویانی از کشورهای مختلف بوده است. با این حال، پناهجویان افغانستانی می‌گویند پس از فرار از خشونت و محدودیت‌های گسترده در افغانستان تحت اداره طالبان، اکنون با فشارهای روانی شدید، بلاتکلیفی و انتظارهای طولانی برای انتقال به کشورهای ثالث روبه‌رو اند.

آنان از سازمان ملل متحد، نهادهای امدادرسان و کشورهای کمک‌کننده می‌خواهند که وضعیت پناهجویان افغانستانی در افریقا را به‌گونه فوری بررسی کرده، کمک‌های انسانی را افزایش دهند و روندهای عادلانه و سریع اسکان مجدد، دسترسی به آموزش و برنامه‌های معیشتی را تقویت کنند. به باور این خانواده‌ها، بی‌توجهی جامعه جهانی می‌تواند بحران انسانی آنان را عمیق‌تر سازد.