مرتضوی از زاویهء دیدی دیگر
بحث سیستم جدای از مبحث افراد است، افراد چنانچه مرتضوی بود علی القاعده باید متعهد به وظایف خود باشند و در حد توان تلاش ورزند که کار خود را درست به انجام برسانند.
سرویس دیدگاه
پیراهن عثمان غارت شد!
اینک درۀ جلریز به تصرّف طالبان درآمده ولی هیچ کسی فریاد نمیزند که کعبه و کربلا و قدس و فلسطین و خدا و خرما و آسمان و ریسمان و ناموس و شرفِ ما جلریز است
چه کسی باید رئیس مجلس نمایندگان شود؟
اگر کاندیدان ریاست مجلس نمایندگان افغانستان را حد اقل با رئیسان مجلس نمایندگان ایران و پاکستان مقایسه کنیم، در می یابیم که ضعیف ترین و بی سواد ترین اشخاص می خواهند رئیس مجلس نمایندگان افغانستان شوند.
عراق ـ افغانستان : برهم صالح ـ اشرف غنی !
این است تفاوت میان یک کشور مستقل و یک کشور نیمه مستعمره ! در هردو کشور نیروهای امریکایی حضور دارند.
تکرار سفرهای بی نتیجه!
رییس جمهور غنی گرچه در ابتدا تلاش کرد دیپلماسی نسبتا فعال در مقابل پاکستان داشته باشد اما به تدریج دیپلماسی خزنده و فرصت شناس پاکستان رییس جمهور غنی را نیز وادار به تاثیر پذیری از دیپلماسی پاکستان نمود.
دعوا بر سر جانشینی آیت الله محقق/ جاهلیت مدرن یا جاهلیت اولی؟!
دعوا بر سر جانشینی (؟!) مرحوم آیتالله محقق کابلی، اوج نمودار فروغلتیدن خواص جامعه ما به باتلاق جاهلیت قبل از اسلام است.
مرگ مرسي؛ گذشته و آينده اخوان المسلمين در مصر
مهمترين اشتباه اخوان، توهم اكثريت بودن اسلام گرايان در مصر بود. اخوان ديرتر و با احتياط وارد انقلاب سال ٢٠١١ گرديد و برنده ميداني شد كه قبلا جوانان فارغ از هر ايدئولوژي در فضاي مجازي و سپس در ميدان تحرير ايجاد كرده بودند
اندر باب مرجعیت در پسا محقق
آیت الله العظمی محقق کابلی (قدس سره) در فضای گفتمانی ملیگرایانه (در افغانستان قومگرایانه)، برای نخستین بار به مثابه مرجعی افغانستانی/ هزاره گام به پیش نهاد. فضای گفتمانی حاکم در کنار داشتههای علمی و آموزشی مدد کرد که وی با اقبالی تقریبا فراگیر میان هزاره افغانستان و پاکستان و تا حدی ایران (خاوریها) مواجه شود
ملاکهای اعلمیت از نگاه دو حوزه علمیه نجف و قم
جدا از نگاه سنتی به مرجعیت، نگاه ملی و سیاسی، نقش زمان و مکان در فقه و عالم به زمان بودنِ مرجع تقلید کمکم مطرح شده و در گذر زمان تبدیل به شاخصههای مهم در تعیین مرجعیت گردید.
نفوذ؛ بهانه ی نخ نمای مخالفین اعطای تابعیت به فرزندان مادر ایرانی
چهل سال است مهاجرین ساکن در ایران، به دلیل وجود نگاه شدید امنیتی به آنها، به جای ظرفیت، به یک چالش تبدیل شده اند. این نگاه غیر مفید امنیتی به مساله مهاجرین تا چه زمانی می خواهد تداوم پیدا کند؟ ایا اسیب های تمرکز بر نگاه امنیتی به مهاجرین، بیش از منافع آن نبوده؟