در مورد تشیکلات جدید اتمر و استانکزی
در میان این جماعت که اکثر آنها متهم به فساد گسترده مالی و خیانت ملی اند، حنیف اتمر و معصوم استانکزی یک سر و گردن بالاتر از همه اینها قامتنمایی میکنند.
سرویس دیدگاه
فهمِ مبتنی ظلم
بزرگترین گروگانگیری و بزرگترین ظلم این است که اقلیتی، فهم خود را عین اسلام بدانند و با اعمال زور، به مردم بگویند که اسلام همان است که ما میفهمیم و شما نیز مجبور به پیروی از آن هستید و خود حق تفکر، حق نظر و حق پرسش ندارید. هرگونه مقاومت و چالش فکری و عملی در برابر این فهم، مخالفت با احکام اسلام است.
آدرس درست و آدرس غلط
آیا مسأله ما در کاج و امثال آن قومی است؟ قوم هزاره هدف است؟ این قوم را چه جانبی هدف گرفته است؟ پشتون؟
قبلا گفته ام که به صورت آشکار و به رغم تفاسیر دلخواه دوستان که مسأله را قومی قلمداد میکنند، مسأله فعلی ما قومی نیست؛ یعنی جنبه اساسی آن قومی نیست، مذهبی است.
“قدرت” تعیین کننده است!
بیایید “قدرت”مند شویم. در عرصه”علم” و “آموزش” بکوشیم، در میدان “هنر” بالنده گردیم، در “اقتصاد” توانا شویم، در “سیاست” ماهر گردیم، در “روابط اجتماعی و کارگروهی” ظرفیت ایجاد کنیم، برای “تعامل” با دیگران خود را از حصارها و توهم های ذهنی و حقارت های شخصیتی نجات دهیم.
ما اکنون کجا ایستادهایم؟ به کجا میرویم؟
هر بار که این حوادث تکراری را میبینیم، گرفتار این سوال میشویم که چرا در برابر اینهمه خاموش هستیم؟ چرا این واقعیتهای تلخ نمیتوانند ما را بیدار کنند؟ آیا فاجعهای بالاتر از این هست که نسلی در برابر اینهمه ظلم، هرج و مرج، بیعدالتی و قتلعام به نشر عکسهایی از صحنهی جنایت اکتفا کنند. تویت کنند و طوفان بهپا کنند؟ فایده آن چیست که بگوییم «جهان محکوم کرد، تقبیح کرد و یا تذکر داد.»؟
سخن راست و صریح
هزارهها و دیگر اقوام افغانستان در طول تاریخ مصلحت را در این دیدهاند که فقط شفشف کنند و نگویند شفتالو تا باعث رنجش خاطر حاکمان و قوم حاکم نشده باشند.
آسانترین کار
من نمیگویم دادخواهی اینترنتی «هیچ» ارزشی ندارد؛ اما مشکل را اساسی حل نمیکند. دور از هیاهو نیاز است که کاری صورت گیرد و برای بستن «سگها» «سنگهایی» فراهم و رها گردد.
یک جمله هدفمند
برای انعکاس دردهای خود، یک جمله معنادار و هدفمند بگوییم. یک جمله معنادار و دارای هدف، قدرت و ارزش بسیار بیشتر از یک جزوهی مهملات، ضجهها و نالههای بیهدف و کور دارد.
حس قربانیشدگی و سپربلاسازی
امروز دوستی تماس گرفت و پرسید که چرا همیشه مراکز آموزشی مردم هزاره در غرب کابل هدف حمله قرار میگیرد؟ پس از مکث کوتاه گفتم که پاسخ واضح است: حس قربانیشدگی در میان ناسیونالیستهای پشتونتبار و سپربلاسازی از هزارهها.
زور قالب ندارد
ضرب المثل معروف در افغانستان. زور قالب ندارد. مثال واضح و مصداق بارز این مثل این است که تو به زبان فارسی گپ بزنی، فارسی زبان اول و مادری ات باشد، قرن ها جد و پدر جد ات به همین زبان گپ زدن باشند، اما امروز کسی و کسانی پیدا شده میگویند، زبان تو فارسی نه بلکه دری است.